"Ponavljanje tih jednostavnih ali tako dubokih reči: SVE JE KURAC, JA SAM GOVNO i JEBEŠ MENE uspešno je počelo da iz mene uklanja i poslednje iluzije o životu, da utapa i moje najskromnije nade i da gradi u meni nesavladljivu odlučnost ka tom plemenitom aktu...

Vaš verni pacijent.

Aleksandar Nikolić, London"

Da li vam se desilo da, gledajući kod prijateljea goofy flipove, da vam odjednom pusti neki od ciklusa Dr. Protića? Lika koji ispred svog foto aparata (uključenog na video mode), u vidu psiho-seanse komunicira sa vama, dajući vam kratke savete o povlačenju, neaktivnosti i gušenju života? Protkano crnim humorom, nastranim šalama, samoironijom, autodestrukcijom, mračnom nihilističkom filozofijom i negativnim nazorima na moderne umetnike i njihova dostignuća, Dr. Protić stvara jednu novu video-umetnost koja kombinuje elemente emisija vidovitih proroka (popularnih tokom devedesetih godina na treš-TV-stanicama) i filmskih ostvarenja u kojima glavni junak tumači antiheroja koji se istovremeno podsmeva, pljuje i žali za društvom u kome živi, prezire i sažaljeva njegove norme ("jeste li popušili bogu standarda?"). Parafrazirajući ili izvrćući starogrčke, nemačke ili hrišćanske fraze, daje svoje maksime koje oslikavaju njegov pesimistički svetonazor ("Jeste li upriličili novogodišnju zabavu? Osim što vam se serem na veselje, želim da vam pružim par maksima kojima ćete ojačati duh kada alkohol popusti, a u mozgu zagusti: Sve što me ne ubije već me je ubilo; Ne moram se ubijam – godinama mrtav sam, itd."

Dr. Protić je do sad snimio četiri kratka video ciklusa od po 6-7 kratkih epizoda (Transformacija ličnosti – odricanje od iste i života / Realnosti odjebi / Razgovori sa crnom kutijom ili Čovek je mrtav / Finish It Mister Bishop – poezija kraja vremena), a od nedavno je počeo da snima i "dečiju" varijantu pod nazivom "Jaganjac", u kojoj kroz lutku jaganjca deci otkriva uzaludnost njihovih želja i potreba, i raskrinkava frustracije i gluposti vaspitanja njihovih roditelja. Projekcije ovih radova nećete ukačiti ni na jednoj televiziji (iako bi mogli da predstavljaju odličan balans – pošto su na taj način snimljene, između serviranih konzumentskih emisija i stvarnih ljudskih potreba), ali je moguće videti ih na festivalima ili nezavisnim prezentacijama, a jedna od takvih je bila i u novosadskoj Art klinici 14. novembra.

Prenosimo deo iz recenzije Svetlane Subašić objavljene u Danasu

(http://www.danas.co.yu/20061125/kultura1.html)

U slučaju "was ist kunst Dr Protić", Protić preuzima čuvenu rečenicu iz herojskog doba srpske konceptualne umetnosti (Raša Todosijević), tako konfiskujući i značenjem preopterećenu utemeljujuću izjavu čitavog jednog, sada već oformljenog toka mikroscene, barem deklarativno autorefleksivne umetnosti, koja se formirala kroz citate i replike ove parole koja je i sama nastala kao svojevrsna ironična izjava, sa sasvim drugim značenjem u svom vremenu. U svojim izjavama iz ciklusa "Poezija kraja vremena", Protić se svojom "umetnošću neučestvovanja", van jezika i kvalifikacija, eksplicitno distancira od modela izjednačavanja umetnosti i umetnika, umetnosti kao lične ekspresije, projekcije sopstvene ličnosti, ali i od umetnosti koja se određuje oko pojma imitacije - bilo da je u pitanju imitiranje pojavnosti ili ideja (jednih istih, jer tako mora) ili razlikovanja, ali razlikovanja u odnosu na njih.

Deo recenzije Ivana Velisavljevića objavljene u web-magazinu Plastelin

(http://www.plastelin.com/index.php?option=com_content&task=blogcategory&id=90&Itemid=112)

"Jaganjac" je video-serijal koji nudi nasilje i vulgarni jezik uvijen u formu programa za decu, idući u korak sa svetskim "projektima" istog tipa, kao što je, na primer, "Happy Tree Friends" (www.happytreefriends.com). Ispod kukolja od psovki, klanja, prodaje očaja i besmisla, "Jaganjac", kao i "Doktor Protić", nudi pronicljiv, ironičan i duhovit komentar političke situacije, i izliv socijalnog besa prve vrste. Kao što je dobro primetila Mara Prohaska, Protić "ciničnim pristupom (gestom) i ruganjem "realno" parodira i pervertira do krajnjih granica. Do kraja prvog ciklusa on ukazuje na "besmislenost bavljenja realnošću", koju percipira kao učestvovanje u predstavi zasnovanoj na taštini i jeziku." Kao i "Protić", "Jaganjac" poštuje formu medijske vrste u kojoj se nalazi: od uvodne pesmice, preko obraćanja deci, do završnog "naravoučenija" i odjavne pesme, "Jaganjac" okreće naglavce šemu dečijeg programa. Kao kruna duha koji donose ova dva serijala, Vladimir Protić i Nemanja Balkanski objavili su, nedavno, knjigu "Teleks". U originalnom pristupu, kroz formu dnevnih vesti, Protić i Balkanski objavili su malo remek-delo koje lagano stiče status prvoklasne zabave unutar andergaund publike.Zainteresovani za doktora Protića mogu skinuti jednu epizodu serijala sa:

http://www.pulafilmfestival.hr/Default.aspx?sec=65

i pamflete sa novosadske prezentacije.

Prepiska "Teleks" koja je doživela svoje fizičko DIY izdanje, je u planu da izlazi na pionirovom glasniku u nastavcima od sledeće godine.